اَلمُؤمِنُ لَیِّنُ المِنکَبِ یُوَسِّعُ عَلى أَخیهِ وَ المُنافِقُ یَتَجافى یُضَیِّقُ عَلى أَخیهِ
مؤمن نرمخوست و براى برادرش جا (ى نشستن) باز مى‏کند و منافق درشتخوست و جا را بر برادرش تنگ مى‏کند.

ایّاکُم وَ الحَلفَ فَاِنَّهُ یُنفِقُ السِّلعَةَ وَ یَمحَقُ البَرَکَةَ
از قسم خوردن بپرهیزید، چرا که کالا را تلف مى‏کند و برکت را از بین می ‏برد

اَلمُریبُ اَبَدا عَلیلٌ
آدم بدبین، همیشه بیمار است.

اَروَحُ الرَّوحِ اَلیَأسُ مِنَ النّاسِ
بهترین راحتى و آسودگى، بی ‏توقعى از مردم است

اَلحَسَدُ یُضنِى الجَسَد
حسد، بدن را فرسوده و علیل مى‏کند.

اَلظَّنُّ الصَّوابُ مِن شیَمِ اُولِى الاَلبابِ
خوش گمانى، از اخلاق عاقلان است

مَن اَکَلَ وَ ذو عَینَین یَنظُرُ اِلَیهِ وَ لَم یُواسِهِ ابتُلى بِداءٍ لا دَواءَ لَهُ
هر کس غذا بخورد و دیگرى به او نگاه کند، و به او ندهد، به دردى بى درمان مبتلا مى‏شود.